Καλησπέρα Ελλάδα, καλησπέρα Έλληνες.
Να με συγχωρείτε που σας ενοχλώ μια ακόμα φορά, εγώ ενας άγνωστος. Όπως και εσεις, έτσι και εγώ απολαμβάνω τις...
ανέσεις του καναπέ και την ασφάλεια της διαρκούς επανάληψης της ίδιας ρουτίνας. Στο πνεύμα όμως Εθνικών εορτών, που σχεδόν πάντα συνδέονται με τον θάνατο λίγων προς την ευημερία των πολλών, θα ήθελα να συζητήσουμε γιατί δυστηχώς, το πνεύμα κάθε επανάστασης έχει πλέον ξεχαστεί στην Πατρίδα. Πέντε λεπτά απο τον χρόνο σας θέλω. Δεν είναι πολύ. Φυσικά υπάρχουν πολοί που δεν θέλουν να συζητάμε, που δεν μας θέλουν συμφιλιωμένους παρά μόνο το αντίθετο. Άλλωστε βγάζουν νομοθετικά διατάγματα για όλα, γιατί όχι και στην απαγόρευση της ελευθερίας του λόγου αφού αυτό είναι που τους φοβίζει περισσότερο απο κάθε άλλο. Γιατί;
Διότι μπορεί η βία να έχει την δύναμη να αντικαταστήσει τον διάλογο, διότι η κάθε μορφή βίας μπορεί να προσδιορίσει και να περιορίσει το οπτικό πεδίο του παρατηρητή όμως οι λέξεις ΠΑΝΤΑ θα διατηρούν την ισχύ και την υπεροχή τους. Διότι οι λέξεις μεταφέρουν έννοιες και ιδέες που όσοι τις ακούσουν μπορούν μέσα σε αυτές να βρούν την έκφραση της αλήθειας. Το σύνολο της εικόνας την οποία η βία δεν θέλει να παρατηρήσουμε. Οι λέξεις αποκαλύπτουν την αλήθεια και η αλήθεια είναι ότι, κάτι πραγματικά λάθος συμβαίνει στην Ελλάδα μας, έτσι δεν είναι;
Απανθρωπιά και κοινωνική αδικία, μισαλλοδοξία και καταπίεση ψυχολογική. Και εκεί που κάποτε είχαμε την ελευθερία να αντιταχθούμε, να διαμαρτυρηθούμε, να σκεφτόμαστε και να μιλάμε όπως άρμοζε στις καταστάσεις, τώρα έχουμε λογοκριτές και συστήματα επιτήρησης τα οποία μας τοποθετούν σε στρατόπεδα (δεξιοί-αριστεροί, κομουνιστές-φασίστες, καπιταλιστές-σοσιαλιστές) με απώτερο σκοπό τον εξαναγκασμό και την συμμόρφωση έως και την υποταγή. Πώς συνέβη αυτό; Ποιος φταίει;
Φυσικά υπάρχουν αυτοί που είναι περισσότερο υπεύθυνοι απο τους υπόλοιπους και όταν έρθει η ώρα θα τους αποδοθούν αντίστοιχα οι ευθύνες όμως για να μιλάμε πάντα την γλώσσα της αλήθειας εάν ψάχνεις τον ένοχο απλά κοιτάξου στον καθρεύτη. Φταίμε όλοι και δεν εξαιρώ τον εαυτό μου. Ξέρω γιατί το κάναμε. Ξέρω γιατί το επέτρεψες.
Τρομοκρατία των ΜΜΕ, θα πεινάσεις, δεν θα έχεις να φας, τα παιδιά σου δεν θα έχουν ρούχα, δεν θα έχεις δουλιά δεν θα έχεις θέρμανση σου έλεγαν.Θα απομονωθούμε απο τον πλανήτη, οι άλλοι θα μας βλέπουν ως πρωτόγωνους και πολλά ακόμα που ακούστηκαν και ακούγονται για να εξυπηρετήσουν την δημιουργία ενός σκηνικού τρόμου και φόβου. Υπήρξαν και υπάρχουν όλα αυτά που μόνο στόχο έχουν μέσω του εκφοβισμού να μας στερήσουν την κοινή λογική και την ελευθερία της σκέψης. Ο φόβος που προκαλεί πανικό και σε κατευθύνει σε επιλογές για σωτήρες οι οποίοι όμως τελικά σε φέρνουν όλο και ποιο κοντά στο σκηνικό που φοβάσαι, που σε τρομάζει.
Οι Εθνικές εορτές όμως πρέπει να μας θυμίζουν όλα αυτά που έστω και φαινομενικά στην Ελλάδα τα έχουμε ξεχάσει. Όλες τις αρχές και τις αξίες για τις οποίες κάποιοι κάποτε έδωσαν μέχρι και την ζωή τους ελπίζοντας πως εσύ και εγώ σήμερα θα κάναμε το ίδιο με αυτούς αντί να καθόμαστε στον καναπέ μας. Αρχές και ιδέες όπως η κοινωνική δικαιοσύνη, η ισονομία, η ελευθερία του λόγου, η αλληλεγγύη, ο σεβασμός στην προσωπικότητα, η ανθρωπιά και τόσες άλλες δεν είναι μόνο λέξεις. Δεν είναι μόνο ιδέες. Είναι προοπτική και στάση ζωής που γίνεται πράξη στην καθημερινότητα.
Έτσι λοιπόν, εάν μέχρι τώρα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα δεν σε αγγίζουν, δεν σε κάνουν να νοιώθεις οργή και αδικία, εάν δεν σου προκαλούν την ανάγκη να κάνεις κάτι (το παραμικρό) τότε απλά η Ιστορία αυτής της Χώρας σου είναι άγνωστη και είσαι ηθικός αυτουργός για το μέλλον της.
Εάν όμως νοιώθεις ότι νοιώθω, βλέπεις ότι βλέπω, καταλαβαίνεις όσα καταλαβαίνω, επιθυμείς και ονειρεύεσαι ένα μέλλον λαμπερό για εσένα την Ελλάδα και τα παιδιά σου, τότε πρέπει όλοι μαζί να σταθούμε δίπλα-δίπλα, πέρα απο κομματικές διαχωριστικές γραμμές, πέρα απο πάθη του παρελθόντος, πέρα απο κάθε διαφοροποίηση που αποσκοπεί σε αποκλισμούς. Πρέπει να σταθούμε δίπλα-δίπλα με το κοινό που έχουμε και μας ενώνει. Την μάνα Ελλάδα που σήμερα κάποιοι εξαθλιώνουν.
Θυμίσου, αν τους τρομάζει κάτι, είναι η ιδέα να δούνε τους Έλληνες ενωμένους, είναι η σκέψη να δούνε 2, 3, 4 εκατομύρια Έλληνες δίπλα-δίπλα να βηματίζουν ενωμένοι προς την Βουλή.
Αυτό το κείμενο είναι εμπνευσμένο και εμπεριέχει μεγάλα τμήματα του κινηματογραφικού έργου V For Vendetta σε ελεύθερη μετάφραση από εμένα μαζί με προσωπικές σκέψεις. Όσα γράφω με εκφράζουν απόλυτα και πιστεύω πως μόνο έτσι θα απαλαχθούμε απο λοποδήτες, κλέφτες, ψεύτες και προδότες που μας εξουσιάζουν καταστρέφοντας το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.
Αφού απαλλαχθούμε από αυτούς μπορούμε να διαφωνήσουμε όσο θέλουμε σε επίπεδο ιδεολογικό ακόμα και κομματικό δίχως όμως να ξεχάσουμε που καταντήσαμε από τα δικά μας λάθη. Εάν αυτοί είναι στο Κοινοβούλιο, εάν είναι μέσα σε επιχειρήσεις και οργανισμούς ΕΜΕΙΣ τους επιτρέψαμε να μπούνε και δική μας ευθύνη είναι να διορθώσουμε τα λάθη μας...
Παναγιώτης Γεωργιάκος
Πηγή : www.tsantiri.gr
via
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου